20/6/12

Γιαννούλα και κυρ-Μανώλης


Κολλητά στο σπίτι της αδελφής μου υπάρχει ένα αγρόκτημα. Ο άνθρωπος που ζει εκεί έχει, εκτός από δύο σκυλιά-φύλακες, και μια γαϊδουρίτσα που κάθεται σαν αμέριμνη κάτω από ένα δέντρο με παχιά σκιά και συνήθως βόσκει ή μασουλάει τα χόρτα με τον χαρακτηριστικό τρόπο του μυρηκαστικού. Τριγύρω ψηλά δέντρα συνθέτουν μια ωραία πυκνή περίφραξη, που προφυλάσσει από αδιάκριτα μάτια.Τη φωνάζουν Γιαννούλα. Το γάλα της, λένε, κάνει γύρω στα 80 ευρώ το κιλό, όντας εξαιρετική τροφή για μωρά και ασθενικούς ανθρώπους. Είναι μάλιστα εύπεπτο. Αλλά ο κύριος Μανώλης δεν την πήρε για εκμετάλλευση. Αποφάσισε να την υιοθετήσει όταν τη βρήκε τυχαία, δεμένη κάτω από ένα δέντρο για να πεθάνει.Τρώει από τα χέρια του σανό ή κάτι σα σανό - δεν ξέρω ακριβώς.Τρώει μόνο από τα χέρια του.Την ταϊζει και η γυναίκα του κυρίου Μανώλη αλλά αυτή είναι δεμένη μόνο μαζί του, μ' έναν αόρατο ομφάλιο λώρο. Όταν την πλησιάζει της σφυρίζει και χαμογελαστός τη χαιρετάει. Κι εκείνη κουνάει την ουρά της μάλλον για να διώξει τις μύγες και τα διάφορα έντομα αλλά εμένα μου αρέσει η ρομαντική εκδοχή - να την κουνάει εις προυπάντησιν του φιλικού χαιρετισμού του κυρ-Μανώλη.Σαν πιστό σκυλί.Τη χαϊδεύει κάτω από το σαγόνι κι εκείνη το σηκώνει κι άλλο, προς τον ουρανό, για να διευκολύνει το φιλαράκο της να την "ξύσει" καλύτερα. Μετά βγάζει έναν ήχο σα να ξεφυσάει έντονα μέσ' απ' τα ρουθούνια της και στο τέλος αρχίζει να του δίνει καυτά φιλιά με τη μακριά της γλώσσα.Αυτός, τη δροσίζει στη σκιά, με το λάστιχο, και στο τέλος της δίνει και φιλάκια στο στόμα. Από εκεί που τους χαζεύω δεν ξεχωρίζω λεπτομέρειες αλλά θυμάμαι που τα δόντια του γαϊδάρου είναι χαρακτηριστικά μεγάλα και η γλώσσα γαργαλιστικά λεία και χαμογελάω. Μου αρέσει πώς κουνάει τ 'αυτιά της - ποτέ σε συντονισμό: πότε το ένα και πότε το άλλο. Πριν λίγο καιρό το "αφεντικό" έφυγε για την Αυστραλία να πάει να δει το παιδί του που είχε χρόνια να το δει και εκείνη σταμάτησε να τρώει. Βρε καλή μου, βρε χρυσή μου, της έλεγαν οι άνθρωποι του σπιτιού που φρόντιζαν και για τα υπόλοιπα ζώα...εκείνη τίποτα. Πήγε να μαραζώσει το ζώο, έπεσε σε κατάθλιψη. Ο γιατρός συνέστησε θεραπεία με βότανα από την Αγιουρβέδα, που είναι τελείως φυσικά και θα δυνάμωναν αμέσως το ζώο. Τον περισσότερο καιρό τον περνούσε ξαπλωμένη και αδύναμη, αναστενάζοντας λυπημένα. Σχεδόν σταμάτησε και το νερό. Μέχρι που τα μαντάτα έφτασαν στον κύριο Μανώλη να γυρίσει επειγόντως γιατί τον ζητούσε η Γιαννούλα του, πως δεν άντεχε άλλο, το ζώο, μακριά του. Κι εκείνος,σα να είχε ήδη μαντέψει τι συνέβαινε, έβγαλε τα εισιτήρια αμέσως αλλάζοντας την ημερομηνία επιστροφής. Την πρόλαβε στο τσακ, την ανάστησε πάλι, τη σήκωσε στα πόδια της. Τώρα με τη ζέστη, όταν κάνει ένα μεσημεριανό διάλειμμα από τις γεωργικές εργασίες, τον βλέπεις καμιά φορά να παίρνει έναν υπνάκο με το κεφάλι του πάνω στη Γιαννούλα-μαξιλάρι και η Γιαννούλα γέρνει σα να τον αγκαλιάζει σε έναν περίεργο εναγκαλισμό ανθρώπου-ζώου.Τότε, αν τύχει κι είμαι πάνω στο φράχτη εκείνη τη στιγμή, σταματάνε για λίγο όλα γύρω μου, ακόμα και ο χρόνος, τα μάτια μου γεμίζουν τόσο που βλέπω τις φιγούρες τους εκεί κάτω διπλές και το στομάχι μου φτερουγίζει από το τρυφερό θέαμα.

17 σχόλια:

  1. Ωραίο.. ρομαντική ιστορία.. αλλά κάτι δεν μου κολλάει.. :)
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Hfaistiwnas:

    Καλημέρα επίσης!
    Τι ακριβώς δεν σου κολλάει;Είναι πραγματική ιστορία.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Το φύλαγε στο στόμα;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Hfaistiwnas:

    Ναι,πεταχτά φιλάκια,γρήγορα.Εντάξει,μπορεί να μην είναι κάτι πολύ συνηθισμένο αλλά δεν ξέρω,το κάνω κι εγώ με τις γάτες μου,έχω και φίλους που φιλάνε τα σκυλιά τους.Ίσως αν είχες - δεν ξέρω αν έχεις - ένα τέτοιο σύνδεσμο με ένα ζώο να το θεωρούσες σα μέλος της οικογένειας ή ακόμα καλύτερα σαν τον καλύτερό σου φίλο.Εξαρτάται και αν σιχαίνεται κανείς,φαντάζομαι.Πάντως να ξέρεις ότι το στόμα του σκύλου,ακόμα και ενός αδέσποτου,έχει πολύ λιγότερα μικρόβια απ ό,τι του ανθρώπου.Αυτό βέβαια δε σημαίνει ότι "πρέπει" και να τον φιλάς.Μερικοί έτσι νιώθουν και το κάνουν.Είναι τρυφερότητα,ανάγκη,κάτι τέτοιο.Μάλλον δεν το βλέπεις έτσι κι έτσι δεν το πίστεψες,ε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Δεν το βλέπω έτσι.. δεν είχα ποτέ τόσο στενή.. σχέση με τα ζώα.. :) Τα συμπαθώ όμως πολύ!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Με συγκίνησες... Μού 'ρχεται να βάλω τα κλάματα! Αλήθεια!

    Ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Πολύ συγκινητική και σπάνια η σχέση τους. Συνηθίζεται με σκυλιά ή γατιά, αλλά με γάιδαρο; Ο Κυρ Μανώλης θα πρέπει να είναι γενικά πολύ τρυφερός άνθρωπος.
    Πανέμορφη ιστορία, με γλύκανε :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. @Christophorus

    Γλυκέ μου Χριστόφορε,
    Να'σαι καλά!Μου αρέσουν οι άντρες που δεν το κρύβουν όταν συγκινούνται.


    Margo

    Ναι,είναι ένας τρυφερός άνθρωπος.Γεια σου,Margo μου!Πολλούς χαιρετισμούς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Υπέροχη η ιστορία... και η γραφή σου αφαιρετική και μαζί πυκνή και ροϊκή... τις ευχαριστιέμαι τις αναρτήσεις σου... την καλησπέρα μου...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Πολύ τρυφερό...
    Οι ανιδιοτελείς μορφές της αγάπης, οι πιο καλοσχηματισμένες.
    Καλημέρα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Κυπαρησία Σ.:

    Σωστά...Ίσως οι μόνες ανιδιοτελείς.Τα υπόλοιπα θέλουν αίμα.
    Ευχαριστώ που πέρασες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Εικόνες που μόνο η ανιδιοτέλεια μπορεί να γεννά.

    Και τα ζώα την διαισθάνονται καλύτερα από μάς. και ανταποδίδουν..

    Δεν υπάρχει τίποτε που δεν εξηγείται σε αυτή την ιστορία. Η Φύση έτσι έχει μάθει να λειτουργεί.

    Καλημέρα σας και συγχαρητήρια για το κείμενο που συνοδεύει τις εικόνες..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. e-Apenanti:

    Καλησπέρα,ευχαριστώ πολύ για τα γενναιόδωρα λόγια.
    Η Φύση,τα ζώα και τα φυτά,δεν έχουν τίποτε το λάθος ή το έκπτωτο.Είναι αυτό που θα λέγαμε:"αυτά ξέρουν".
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. Γεια σου ΟΘΠΚ!

    Τα γαϊδούρια είναι ευγενέστατα ζώα και υπάρχουν πολλές παρόμοιες ιστορίες όπως αυτοί που ανέφερες.

    Να 'ναι καλά αμφότεροι και οι δύο!

    Ο Καρακατσάνης είχε πει πριν χρόνια ότι έχει έναν γαϊδαράκο και ότι τον περιποιόταν τα μάλα.

    Idom

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Idom:

    Γεια και σε σένα!
    Σ ευχαριστώ για το σχόλιο,να σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή