Ύστερα από διήμερο,κουραστικό ταξίδι με όλα τα μέσα μεταφοράς επιστρέψαμε σα σήμερα στην Ελλάδα. Είχε ζέστη αλλά όχι σαν τη σημερινή. Η Μαρία θα πήγαινε κατευθείαν στο νησί στον φίλο της κι εγώ θα συνέχιζα για Αθήνα. Όταν έφτασα, με περίμενε με ανυπομονησία κι ένα φωτεινό χαμόγελο. Πήγε να με σηκώσει αγκαλιά αλλά γλίστρησα κάπως πάνω στις ράγες. Μετά μου χάιδεψε το στόμα και με έσφιξε δυνατά, όπως μου άρεσε πάντα. Γελούσαμε πολύ και πήραμε, νομίζω, ένα ταξί για το δρόμο της επιστροφής. Επιτέλους θα έτρωγα οικογενειακό φαγητό και υπήρχε κάποιος να με περιμένει. Μπροστά μας θα είχαμε πολύ καιρό ακόμα.