25/2/11

Είχα διανύσει μεγάλη απόσταση και η αλήθεια είναι πως όλο αυτό είχε επιφέρει μια υπερένταση - από το σώμα μέχρι το μυαλό. Αισθανόμουν το αίμα, ανανεωμένο, να βουίζει μέσα στις αρτηρίες σα να είχαν μπει πολλά οκτάνια στο αυτοκίνητο. Τα πάθη της βροχής ακούγονταν ευκρινέστερα στο σκοτάδι του δωματίου. Άναψα το πορτατίφ, ξύπνησα το σπίτι. Πήρα ένα μισοτελειωμένο βιβλίο, το ξεφύλλισα. Έτσι όπως η ματιά μου πέφτει απέναντι, στους τίτλους, μου αρέσει να κάνω συνδυασμούς που να βγάζουν νόημα -  σα να είχαν μια σχέση μεταξύ τους, σα να υπήρχε ανάμεσα στους συγγραφείς μια κρυφή επικοινωνία. Ο χρόνος γερνάει γρήγορα - Κοίτα πώς έκλεισαν οι δρόμοι μας. Ο δαίμων της μεσημβρίας - Χρονικό ενός προαναγγελθέντος θανάτου. Μαρτυρολόγιο - Η Δευτέρα των αθώων. Σκεπτόμουν ότι δύσκολα επιστρέφει κανείς από τον ίδιο δρόμο χωρίς κάποια εσωτερική αλλαγή.Τίποτε δεν είναι πια το ίδιο κι ίσως αυτό να μοιάζει και νομοτελειακό. Ρωτάς καμιά φορά αυτό ή εκείνο τον άλλον, να πάρεις μια δεύτερη άποψη, πιο αντικειμενική, αλλά μέσα σου ξέρεις πολύ καλά την απάντηση αν ήσουν παρών στα γεγονότα.
Εξωτερική θερμοκρασία 5 βαθμοί, άνεμος βορειοανατολικός - ψυχρός και ξηρός - υγρασία 98%.

6 σχόλια:

  1. Όλο και κάποια αλλαγή επέρχεται πριν γυρίσουμε.. έστω και από τον ίδιο δρόμο..
    Καλημέρα και καλό ΣΚ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. η περιγραφή σου ζωντάνεψε την εικόνα στα μάτια μου....όμως στάθηκα σε αυτό το σημείο
    ''Σκεπτόμουν ότι δύσκολα επιστρέφει κανείς από τον ίδιο δρόμο χωρίς κάποια εσωτερική αλλαγή.''

    αρκεί αυτή η αλλαγή να σε κάνει καλύτερο άνθρωπο....τότε και μόνον τότε αξίζει.....την καλημέρα μου!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εγώ πάλι δεν τα πιάνω όλα. Αντιλαμβάνομαι όμως μια λεπτή αίσθηση μυστηρίου, μια τάση περιπλάνησης και ονειροπόλησης...και λίγο σκοτεινά; Λέω εγώ...
    Φιλάκια πολλά
    Να προσέχεις τους κακούς!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Hfaistiwnas,
    δεν είναι κακό.
    Ευχές κι από μένα.

    Mairaki,
    ναι,κάπως έτσι.Καλησπέρα.

    Τηρίματα,
    Δεν πειράζει καθόλου.Άλλωστε συνήθως είναι ημερολογιακές καταγραφές αυτές,κάτι σαν εσωτερικός μονόλογος στο χαρτί.
    Σ ευχαριστώ για τη συμβουλή αλλά η καλωσύνη και η κακία πιστεύω ότι υπάρχουν και οι δύο,μέσα μας,σε δόσεις που αυξομειώνονται,ανάλογα.
    Να σαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Τα πάθη ακούγονται πάντα ευκρινέστερα στο σκοτάδι του δωματίου;)

    ΑπάντησηΔιαγραφή