10/8/14

 
 
 
Καμιά φορά βρίσκεσαι μέσα σε μια υπόγεια στέρνα ή - κάποτε - σε ορυχείο ή σε χυτήριο και, απουσία φυσικών δυνάμεων ή ερεθισμάτων, στην καλύτερη περίπτωση εικάζεις αλλά μόνον εικασίες μπορείς να κάνεις για την πορεία μιας ασθένειας ή μιας περίπτωσης. Όλα είναι υπό συζήτηση και όλα ανατρέπονται στη στιγμή. Μπορεί έτσι ή μπορεί αλλιώς. Κι ο αστάθμητος παράγοντας πάντα. Το περαστικό είδωλο στον καθρέφτη είναι ό,τι απέμεινε όρθιο κι ό,τι έχει μείνει ζωντανό. Σου έρχεται να του χαϊδέψεις λίγο το πρόσωπο και κάνεις μια δαχτυλιά πάνω στο τζάμι. Κι ενώ θα ήθελες κάποια ψήγματα, έστω, δεδομένων ακριβώς τώρα δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη που να ευσταθεί. Ο "παράδεισος" έχει χαθεί και ίσως μοιάζει αυτό ανεπιστρεπτί. Αλλά για να χαθεί, έχει προηγουμένως υπάρξει. Βάσει αυτού θα κρατηθείς και θα σηκωθείς όρθιος.

3 σχόλια:

  1. Ακριβώς, να έχεις κάτι δελεαστικό να σκέφτεσαι!
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @Τσαλαπετεινός:

    Γεια χαρά, Τσαλαπετεινέ, εύχομαι να πετάς χαρούμενος πάντα!


    @Hfaistiwnas:

    Καλή μέρα και σε σένα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή