7/2/13

Είχα ένα ποδήλατο από αόρατο νήμα, από κάτι που έμοιαζε με πετονιά. Μαζί του πετούσα - σχεδόν γλιστρούσα - λίγο πιο πάνω από τις κορυφές των πιο ψηλών δέντρων, έτσι που και ασφαλής ήμουν, με πλήρη εποπτεία του χώρου,  και αν ήθελα κατέβαινα σε δευτερόλεπτα με τρόπο μαγικό. Τα φώτα του ήταν δυσανάλογα μεγάλα και τα ρύθμιζα από ένα κουμπάκι δεξιά, δίπλα στην κόρνα, έτσι που να μην τυφλώνουν τους άλλους. Ήμουν χαρούμενη χωρίς ρολόι και περιορισμούς. Τα δέντρα κάτω ήταν οι λεύκες εκείνης της παλιάς οδού κι εγώ είχα πάει στο άδειο σπίτι κάτι να κάνω. Είδα τη Μαρία και την Εύα, μεγάλες πια, που κάτι έδιναν χαμογελαστά η μια στην άλλη στη βεράντα τους και μάλλον υπέθεσα πως καλά μεγάλωσαν, χωρίς, ωστόσο, πιο απτές αποδείξεις. Κατεβαίνοντας με τα πόδια από το σπίτι φοβήθηκα πως άφησα μέσα τα κλειδιά αλλά ευτυχώς είδα τις δύο αρμαθιές στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου μου και ησύχασα πως δεν ξέχασα μέσα τίποτα. Το δικό σου αυτοκίνητο παρατήρησα εξαρχής ότι ήταν παρκαρισμένο στην πυλωτή. Έμοιαζε μεγάλο και πλατύ, συμπαγές και μολυβί σαν ερπύστρια. Μου έκανε εντύπωση.
 
 
Είχε μάτια διάφανα ασπρογάλαζα, απόκοσμα, γυαλιστερά και επιβλητικά,  που σε άλλη περίπτωση μπορεί και να με έκαναν να τον φοβηθώ. Όμως σα να γνώριζα. Φορούσε μάλλον λευκά ρούχα. Καθόταν σε μια πολυθρόνα. Δίπλα του καθισμένη η κυρία Ανθή και παραδίπλα τα αγόρια, στην ηλικία περίπου που είχαν την ημέρα της κηδείας του πατέρα τους. Δεν υπήρξαν διαχύσεις, μόνο συγκρατημένα χαμόγελα και φράσεις. Τα παιδιά έπαιζαν αμέριμνα στη μοκέτα. Εκείνη την ημέρα μου τα γνώριζαν από πιο κοντά. Στο τέλος σηκώθηκε να φύγει από το διάδρομο, κοντά του και η Ανθή,  και εκεί τον ρώτησα αν θα τον ξαναδώ, αν θα έχουμε την ευκαιρία. Δεν ξέρω, είπε με αμηχανία και δίστασε... δε μένω εδώ. Σα να εξαρτιόταν η συνάντησή μας κυρίως από τον τόπο διαμονής, από την απόσταση ανάμεσα στο δικό του και στο δικό μου. Του έγνεψα πως εντάξει και απομακρύνθηκε.

3 σχόλια:

  1. Καλημέρα! :)
    Κατάλαβα το νόημα.. αλλά που αναφέρεται και ποιός ο σκοπός...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αγαπημένε μου Ηφαιστίωνα,

    Είναι η καταγραφή δύο ονείρων μου,αυτό μόνο.Τα σημειώνω εδώ ώστε να τα ξαναθυμηθώ αν θέλω να επανέλθω.Δεν έχουν κανένα φιλολογικό ενδιαφέρον ή οποιαδήποτε άλλη πληροφορία για κάποιον τρίτο,γι αυτό και θα ξαφνιαζόμουν πλέον,σε τέτοιου είδους αναρτήσεις, αν τυχόν υπήρχαν σχόλια.
    Πες μου τι κάνεις,όσο σου επιτρέπεται εδώ ή σε email.

    Σε φιλώ
    Γ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Όλα καλά! Σας παρακολουθώ στενά εδώ μέσα! χαχα!
    Καλά κάνεις, εγώ δεν θυμάμαι ποτέ σχεδόν όταν σηκώνομαι..

    ΑπάντησηΔιαγραφή