25/10/12

Πολλές οι εικόνες, γρήγορες και κοφτές σα λαχανιασμένη ανάσα, όπως εκείνες στο Ημερολόγιο. Κίνηση. Μυρωδιές παλιές και οικείες, που επανέρχονται νοτίίζοντας τα βλέφαρα. Καθησυχαστικά όνειρα. Επιστροφή στη χώρα. Περπατούσες στη γέφυρα με τα χέρια στις τσέπες και ρουφώντας αχόρταγα τη μυρωδιά από τα φθινοπωρινά φύλλα.Το χώμα φρέσκο και ανάλαφρο από τα πολλά σκαλίσματα.Το νερό θολό και πράσινο, να έρχεται από πολύ μακριά. Έριξες μέσα ένα χαρτάκι που είχες στην τσέπη και το παρατηρούσες να κυλάει γαλήνια.Τα αγαπημένα τραγούδια του Etienne στο ραδιόφωνο.Το φως καθαρό και λίγο πλάγιο το μεσημέρι και η νύχτα να μην έχει τίποτε από τους φόβους του Κύριλλου. Μου είπες ότι αυτή τη χρονιά έκανες πολλές καταδύσεις. Θα δειπνούσες με τους ήρωες του Βασίλη κι είχες χαρά που θα τους μιλούσες για εκείνα που ήθελες. Με ρώτησες σε ποια γλώσσα να μιλήσεις - στη μητρική σου, είπα εγώ, κλείνοντας, συνωμοτικά, το μάτι. Καποιος σε φώναξε με το υποκοριστικό σου και χαμογέλασες. Είχες ψηλώσει και λίγα εκατοστά ή η ιδέα μου ήταν; Είχες δουλέψει γι'αυτή τη μέρα. Είχες χαρά.

4 σχόλια:

  1. Όταν έρχεται η ώρα να φανείς, εκεί πρέπει να είσαι και δυνατός εκτός από χαρούμενος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ξέρω ότι εσύ,είσαι και τα δύο.
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τουλάχιστον το παλεύω!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Είμαι σίγουρη,αγαπητέ Ηφαιστίωνα!
    Να'σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή