21/5/12

Το σκυλί των απέναντι, ένα αρσενικό σέττερ ασπροκανελλί με σώμα διάστικτο από βούλες σα μεγάλες φακίδες, κάθε φορά επιστρέφοντας και καθώς βγάζω τα ψώνια της οικογένειας από το πορτ-μπαγκάζ, με κοιτάζει σαν κουτσομπόλης παππούς πίσω από το τζάμι ή - αν έχει καλό καιρό - από το μπαλκόνι του πρώτου. Μια κοιτάζει εμένα, μια την κάθε σακκούλα. Σήμερα πιάσαμε και κουβέντα γιατί δεν κουβαλούσα πολλά - τον ρώτησα αν είναι όλα καλά και γενικότερα πώς τα βλέπει τα πράγματα. Ανοιγόκλεισε τα μάτια του κι έκανε πως έρχεται χαρούμενος προς εμένα αλλά τον εμπόδιζαν το κάγκελο κι ένας πολυσύχναστος δρόμος που παρεμβάλλεται ανάμεσά μας. Νόμιζα πως ήμασταν μόνοι σε όλο αυτό αλλά πιο κει καθόταν ο "ιδιοκτήτης" του και προφανώς απολάμβανε μυστικά τον διάλογο μέχρι που αποκαλύφθηκε να χαμογελάει πίσω από την τέντα.
Το χαρτοπωλείο στο Γουδί έκλεισε λόγω πένθους. Κανένα από τα παιδιά δεν διατίθεται να το αναλάβει. Σήμερα ήταν ανάστατη η βιτρίνα και τα πράγματα στο εσωτερικό έμοιαζαν ανακατωμένα σαν παραζαλισμένα από το ξαφνικό νέο.
Ο Νικόλας λέει απίθανες ατάκες στο twitter - κάθε φορά συνειδητοποιώ πως μοιάζει στο χιούμορ με το μπαμπά του. Κληρονομικό χάρισμα.
Ο Πάρης άρχισε τις εξετάσεις - καλή επιτυχία, αγόρι μου, και μη φοβάσαι τίποτα!
Κατά τα άλλα μαθαίνω διαρκώς πράγματα.
Υπάρχει μια παράξενη ευχαρίστηση στο να γράφω συχνά για πράγματα ολότελα αληθινά αλλά που οι άλλοι δεν καταλαβαίνουν ακριβώς γιατί δεν ξέρουν πώς ζω και όλα τα σχετικά.Τους περισσότερους δεν τους ενδιαφέρει τι λες και τι κάνεις και... ευτυχώς! Αλλά τι γίνεται με τους λίγους που θέλουν να παρακολουθούν τις ζωές των άλλων,να δίνουν ντε και καλά συμβουλές ή να παριστάνουν τους σωτήρες; Γίνονται παρανοήσεις συχνά:άλλα γράφεις εσύ, αλλιώς εκλαμβάνονται.Θα συμβαίνει και σε άλλους.Το ιδιωτικό μέχρι ένα σημείο να γίνεται δημόσιο - αλλιώς υπάρχει πάντα ο κίνδυνος του ξεπεράσματος των ορίων - κάτι που υπάρχει κατά κόρον στο χώρο. Δεν αισθάνομαι και δεν είμαι πλέον blogger - το έχω ξεχάσει είναι η αλήθεια - και διατηρώ το παρόν ιστολόγιο με τη μορφή, ας πούμε, ημερολογίου. Μπορεί κάποιοι άνθρωποι που περνάνε από εδώ - λίγοι - να με γνωρίζουν. Αλλά και πάλι: αποσπασματικά όλοι.Θα πρέπει να αφήνεις πάντα κάτι και για σένα - αλλιώς κατασπαράσσεσαι από άπληστους, περίεργους και "λίγους".

5 σχόλια:

  1. Πολύ αληθινά αυτά που γράφεις.

    Ελπίζω να μην παρεξήγησες το δικό μου "σιωπηλά να παρακολουθούσα", γιατί δε θα 'θελα να ανήκω σε αυτούς τους "λίγους".

    Η έκθεση σε όλες της τις εκφάνσεις επιφυλάσσει εξαιρετικής επικινδυνότητας απώλειες. Αλλά αυτό το συναισθηματικό πάρε-δώσε δεν είναι και η μαγεία του παιχνιδιού;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. και πράσινα άλογα:

    Κι εσένα πολύ αληθινό αυτό που λες στο τέλος.
    Σχετικά με την ερώτηση:όχι βέβαια,εσύ είσαι πολύ διακριτικός.Δεν είχα κάποιον συγκεκριμένο στο μυαλό μου ως άτομο,απλώς περιπτώσεις.
    Να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Μελετώντας προσεκτικά δυο τρεις αγαπημένους συγγραφείς, διαπίστωσα πόσο απρόσεκτοι στάθηκαν κάποιοι αναλυτές τους φωτίζοντας σημεία άνευ ιδιαίτερης σημασίας και αφήνοντας στην σκιά σημαίνοντα. Δεν είναι εύκολο πράγμα να κατανοήσεις τι θέλει να πει ο άλλος ακόμη κι αν περιγράφει ένα απλό ποτήρι. Αλλιώς θα το δει ενας πεσιμιστής αλλιώς ένας ερωτοχτυπημένος, αλλιώς κάποιος που έχει ένα ποτό στο χέρι κλπ. Ο κύριος λόγος που μοιράζεται κανείς κάτι είναι θαρρώ η επικοινωνία και μπορεί κάποιες φορές να μην είναι της ποιότητας που επιθυμούμε αλλά έχει κι αυτό μια παράξενη γοητεία...
    Ο καθένας διαβάζει την δική του ιστορία όταν νομίζει ότι διαβάζει μία άλλη, ξένη.
    Παρασύρθηκα κι έγραψα πολλά...
    Καλή εβδομάδα εύχομαι:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλημέρα!
    Τώρα αν σου πω ότι άρχιζα να διαβάζω την ανάρτηση και σκεφτόμουν αυτό "Υπάρχει μια παράξενη ευχαρίστηση στο να γράφω συχνά για πράγματα ολότελα αληθινά αλλά που οι άλλοι δεν καταλαβαίνουν ακριβώς γιατί δεν ξέρουν πώς ζω και όλα τα σχετικά", ακριβώς αυτό!!!
    Είσαι απίστευτη!
    Κράτα το μόνο για σένα, και όποιος κατάλαβε κατάλαβε!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. k.mer:

    Πολύ ωραία τα είπατε εσείς...Εγώ πάλι,δεν είναι πως δε θέλω ακριβώς την επικοινωνία - απλώς αποφεύγω κάποια πράγματα.
    Καλή εβδομάδα επίσης...


    Hfaistiwnas:

    Είσαι το καλύτερο παιδί εσύ.Πολλά φιλιά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή