13/1/12



Οι πιο ευγενικοί κάτοικοι-ψυχές αυτής της πόλης κρύβονται κάτω από αυτοκίνητα όταν έχει άσχημο καιρό, τρυπώνουν μέσα από φωταγωγούς και μικρά περάσματα τις κρύες νύχτες διεκδικώντας μια ζεστή γωνιά και, οι πιο θαρραλέοι, πιάνουν μια θέση στο χαλάκι της εξώπορτας. Δε σε στέλνουν ούτε στον αγύριστο ούτε αδιάβαστο. Δεν είναι προκλητικοί, δεν πληγώνουν, δεν εγκαταλείπουν, δεν είναι ανθρωποφάγοι. Έχουν ανθρωπιά.

21 σχόλια:

  1. τρυφερο, ευαισθητο και τοσο αληθινο..

    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Με συγκίνησες.. έχεις τόσο δίκιο!!!
    Να'σαι καλά! Σε φιλώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ανώνυμος13/1/12

    .. εκεί τον βρήκα κι εγώ, θαρραλέο μεν στο χαλάκι της εξώπορτας, αλλά στην πραγματικότητα ήταν μια μπαλίτσα που έτρεμε από το κρύο και από τότε (7 χρόνια) δεν με αφήνει στιγμή. Μη βουρκώσω, θα τρέξει πάνω μου να κοιταχτούμε βαθιά μέσα στα μάτια. Ψυχούλες, που δυστυχώς δεν τυχαίνουν πάντα της στοργής και της ανθρωπιάς που τους αξίζει.

    maximus

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Το βλέμμα του σκύλου με κέρδισε. Με τις γάτες έχουμε μια ισότιμη σχέση αλληλοσεβασμού και αλληλοεκτίμησης. Οι μόνες γάτες που θέλω να πειράζω είναι αυτές που δε είναι υποδείγματα ευφυίας -ονόματα δε λέμε, υπολήψεις δε θίγουμε.
    Επειδή κατά τον περασμένο αιώνα στη Ρωσία και τον υπόλοιπο κόσμο οι σκύλοι χρησιμοποιούνταν κυρίως στο κυνήγι ο Τσέχωφ έλεγε -μεταξύ αστείου και σοβαρού- "η αξία ενός σκύλου εξαρτάται από τη μουσούδα του". Για του λόγου το αληθές σας παραπέμπω στη μουσούδα της φωτογραφίας. Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. καρδούλα,

    Αληθινό,ναι.Να'σαι καλά.


    Marie:

    Κι εγώ.


    Hfaistiwnas:

    την καλημέρα μου!



    Maximus:

    Απέκτησα πρόσφατα ανιψιό στην Κέρκυρα,τον Μάκη(από λουκουμάκι).Ασπρόμαυρος με περισσότερο το μαύρο,στρογγυλά ματάκια,τρελά μουστάκια.
    Χάρηκα που πέρασες.



    Γιώργος Χατζηαποστόλου:

    Ούτε το ένα ισχύει ούτε το άλλο(για τον σεβασμό και την εκτίμηση).Είναι γνωστό ότι τα αιλουροειδή δεν "σέβονται" - μπορεί απλώς να σε ανέχονται,αυτό όμως είναι μια άλλη ιστορία.Γι αυτό ακριβώς και οι δικτάτορες στην ιστορία και άλλα ανθρωποειδή δεν αγαπούσαν γάτες.Σε διαλέγουν αυτές.
    Αυτά,ως προς την αποκατάσταση της αλήθειας.
    Επίσης,επειδή καθώς σου είχα πει στο παρελθόν (ακόμα) αναρρώνω από ανθρώπους που με τσάκισαν,συμπεριλαμβανομένης και της Μ.,καλό νομίζω θα ήταν να μην έγραφες σχόλια εδώ - εγώ,τουλάχιστον,έρχομαι σε δύσκολη θέση να σου απαντώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καταλαβαίνω ' δεν θα επαναληφθεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. καλημερα γλυκια μου.τπολυ ομορφη η αναρτηση σου και πολυ γλυκια.τα ζωα ειναι πολυ πιο ανθρωποι απο εμας.φιλια :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Οι γάτες είναι τα πιο υπέροχα και παρεξηγημένα πλάσματα:)...
    Μεγάλωσα με γάτες, τις ξέρω καλά...
    Σκυλάκια δεν είχα, δε μ' αρέσει η μυρωδιά τους και δεν είναι σικάτα όπως οι γάτες:)!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ήλι:

    Έτσι είναι...Κι από μένα!


    serenata:

    Ότι είναι παρεξηγημένες,αυτό είναι μια μεγάλη αλήθεια...Τις ξέρω κι εγώ καλά αλλά αγαπώ και τα σκυλιά.Μόλις χάιδεψα μάλιστα ένα μυρωδάτο - υπάρχουν και τέτοια - κοντότριχο,μπεζ και με αρκετά δυνατό σβέρκο,ιδανικό για χάδια.Το περίεργο είναι ότι ήταν αδέσποτος.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. α) γνωστή συμφωνία και χαίρομαι που ανήρτησες φωτό πρωτοξαδέρφης της πανέμορφης Λάρας.
    β) κοίτα τι άλλο μαθαίνει ο άνθρωπος: http://en.wikipedia.org/wiki/Kalapas
    γ) δεν έπρεπε μανούλα μου.
    δ) δεν έπρεπε λέμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Dawkinson:

    Απαντήσεις:α)ωσάν τη Λαρούμπα,καμιά!
    β)το είχα ήδη διαβάσει,γι αυτό δε με πιάνει κανείς στην Αγιουρβέδα και τα θιβετιανά...
    γ+δ(συγχώνευση):κι εσύ,μανούλα μου,δε μίλαγες;απαπαπαπα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. Με κομμάτιασες....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  13. Τα ζώα πάντα θα συγκινούν στις φωτογραφίες. Το θέμα είναι να μην αφήσουμε αυτό το συναίσθημα να χαθεί το επόμενο λεπτό, να τους δώσουμε χώρο στη ζωή μας. Αν μη τι άλλο είναι η μόνη μας επαφή με την φύση για όσους ζούμε σε πόλη.
    Προσωπικά ζω με τρεις γατούλες πολλά χρόνια και δεν μπορώ να φανταστώ τον χώρο μου, την ζωή μου χώρια τους.
    Καλό βράδυ και εύχομαι ''όλα να πηγαίνουν καλά'' και για όλες αυτές τις ψυχούλες...
    Λουκία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  14. @Douli:

    Δεν το ήθελα...Αλλά,αυτή δεν είναι η πραγματικότητα;
    :(



    @angel:

    Γεια σου,Λουκία,με το ωραίο φωτεινό όνομα,
    Έτσι όπως τα λες είναι.Να τις χαίρεσαι τις γατούλες σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  15. Πριν 9 μήνες αποκτήσαμε σκύλο. Είναι απίστευτο πόσο νοιάζεται για την οικογένεια που τον φροντίζει. Μέχρι αυτοθυσίας! Απορώ πώς μερικοί τα έχουν φυλακισμένα όλη τους τη ζωή ή δεμένα σε μια αλυσίδα και το μόνο που τους χαρίζουν είναι ένα πιάτο φαί.
    Καλημέρα Γωγώ μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  16. Margo:

    Καλημέρα και σε σένα,Margo μου!Να το χαίρεστε το σκυλί σας!
    Καμιά φορά,μερικοί δε δίνουν ούτε καν ένα πιάτο φαί,τα αφήνουν στην τύχη τους σα να ναι πράγματα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  17. Συγκινήθηκα τώρα γιατί τον σκύλο μου τον βρήκα παρατημένο έξω από το σπίτι μου. Ένα τόσο δα πλασματάκι ήταν. Έχουν περάσει 11 χρόνια από τότε και είμαστε και οι δύο ευτυχισμένοι που βρήκαμε ο ένας τον άλλον!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  18. Αθηνά:

    Χαίρομαι πολύ που το διαβάζω αυτό!Να είστε καλά και οι δύο και να χαίρεστε ο ένας την παρέα του άλλου.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  19. απόψε σε συνάντησα... μου αρέσει η γραφή σου, η ματιά σου, η αναπνοή των λέξεών σου... σ'αυτή την ανάρτηση στάθηκα λίγο παραπάνω... και σχολιάζω πέντε μήνες μετά...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  20. Nimertis:

    Ευχαριστίες και από εδώ,εκτός από την πρώτη ανάρτηση,είσαι πολύ καλός.

    ΑπάντησηΔιαγραφή