16/10/13

σελίδα ημερολογίου

 
 
Με διαφορά χρόνου επισκέπτομαι τα μέρη που έζησες και αγάπησες για πρώτη φορά. Φαίνεται πως ο συγχρονισμός δεν είναι το πιο δυνατό μου σημείο - από το βήμα μέχρι την επιθυμία. Προχθές νοίκιασα ένα αυτοκίνητο - θυμάσαι πώς το έλεγε, μοναδικά, η Corky;! - και προχώρησα δυτικά, όλο και πιο δυτικά. Τότε ήταν που μπερδεύτηκε και ο Ελύτης σε όλο αυτό και θυμήθηκα το Δυτικά της λύπης. Στο άκουσμα κάποιου πράγματος που είναι "δυτικό" μου έρχεται πάντα στο νου ένα σκιερό κομμάτι γης και μια ανατριχίλα με διαπέρασε - πέρα από τα ποιητικά και άλλα συναφή, ίσως να είναι απλώς το φθινόπωρο. Είχα ανοίξει αρκετά το παράθυρο. Ο αέρας στριφογυρνούσε και μου έφερνε μέσα στο πρόσωπο τα μακριά μου μαλλιά. Δεν είχα πρόχειρο χαρτομάντηλο - τα χρησιμοποίησα για να σκουπίσω τα μάτια μου. Πού είσαι να με δεις να τρέχω στις λεωφόρους και στους μακρείς, φιδίσιους δρόμους με τους χάρτες για οδηγό. Στο δρόμο παλεύω ν' ανοίξω με τα δόντια ένα χυμό cranberry ,δεν τα καταφέρνω και το κόκκινο υγρό χύνεται πάνω στο άσπρο μου Τ-shirt. Πίσω στο loft με αντιμετωπίζουν σαν τραυματία. Είναι αστείοι αλλά καλοί οι άνθρωποι εδώ. Τόσο καλοί ίσως κι επειδή δε φτάνει ο χρόνος να τους γνωρίσεις περισσότερο. Ρουφάω κάθε τι που προσλαμβάνω σα να έχω μετά να γράψω μια έκθεση επί του θέματος και να μη θέλω να χάσω καμία λεπτομέρεια. Κι είμαι σχεδόν σίγουρη πως θα με ρωτούσες να σου πω πώς μου φαίνονται όλα αυτά εδώ κι έτσι θέλω να έχω όλες τις απαντήσεις, όλα τα sos που θα λέγαμε και στο σχολείο. Έχω την αίσθηση πως τ' ατέλειωτα χιλιόμετρα δρόμου με εξαγνίζουν κι εξαϋλώνουν μ' έναν τρόπο και φτάνω στο τέλος σκονισμένη αλλά ικανοποιημένη σα να έχω πληρώσει ακριβά διόδια και ν' άξιζε τον κόπο. Κάνε μου μια χάρη, παραμέρισε λίγο τα πράγματά μου στη θέση του συνοδηγού, ρίξτα πίσω στην ανάγκη, κι ανέβα επάνω. Σε δέχομαι και χωρίς να μιλάς. Πού θέλεις να σε πάω;
 

10 σχόλια:

  1. Το αυτοκίνητο με κάνει να θέλω να πηγαίνω χωρίς σταματημό, είναι χαλάρωση.. συνήθως όμως προτιμώ να είμαι μόνος μου.. μ'αρέσει να ταξιδεύω μόνος..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Hfaistiwnas:


    Μου συμβαίνει ακριβώς το ίδιο...

    Να σου ευχηθώ χρόνια πολλά;Κάπου τώρα δεν είναι;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Καλημέρα!
    Είναι αύριο! :)
    Ευχαριστώ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. @Ηfaistiwnas:

    Χρόνια πολλά και καλά,λοιπόν,και επισήμως!
    Να είσαι χαρούμενος!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ήρθα να πάρω και εδώ το μερτικό μου!
    Ευχαριστώ και από εδώ λοιπόν!! :)
    Εύχομαι τα καλύτερα και σε σένα!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. @Ηfaistiwnas

    Πολύ σε ευχαριστώ,γιατί ξέρω ότι το λες αληθινά και με την καρδιά σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. οπως μας εκφραζει η και η Λ.Νικολακοπουλου:
    "...μη με πας απ' το σπιτι,
    τ'ακους, καπου αλλου να με πας...
    α, ρε χρονε αλητη, π' αγαπες κι ανθρωπους σκορπας..."

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Caesar:

    Πολύ σωστά.Νομίζω πως δεν υπάρχει στίχος της Λίνας που να μην είναι αγαπημένος...
    Αυτό είναι σκηνές από ένα πραγματικό "οδοιπορικό" βέβαια,κάπου στην Αμερική.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. "Easy Rider" επομενως -;))

    ΑπάντησηΔιαγραφή