10/11/10

Εκείνο τον καιρό θ' άλλαζα σπίτι κι ένα πρωί με καθαρό ουρανό, πήρα από το καρτοτηλέφωνο της Ακαδημίας τον αριθμό που είχα βρει στην εφημερίδα. Απάντησε ένας άντρας ακαθορίστου ηλικίας. Το σπίτι είναι στην Τσιμισκή πάνω ψηλά - ξέρετε πού είναι η Τσιμισκή; - ρώτησε, από την άλλη άκρη της γραμμής. Τον διαβεβαίωσα πως ναι και συμφωνήσαμε πως εννοούμε την περιοχή κάπου μεταξύ Νεάπολης και Εξαρχείων. Ρώτησα και τον αριθμό - το 1, είπε. Θα περνούσα από κει για να έβλεπα αν μου κάνει. Ήταν πράγματι ψηλά, πάνω-πάνω στο δρόμο, σαν σε λόφο -  όπως ας πούμε κοιτάζεις από την εκκλησία στου Γκύζη κάτω το δρόμο ή από το λόφο του Στρέφη την Αλεξάνδρας. Μετά ξεκινούσε μια κατηφόρα ή ανηφόρα σαν της Σίνα - ανάλογα από το πού τη βλέπει κανείς. Εγώ, ας πούμε, την πρωτοείδα από χαμηλά - σα να λέμε από τη Σόλωνος. Στην είσοδο είχε κάτι λαξεμένες λευκές πέτρες, σαν εκείνες τις περίεργες κατασκευές του Τλούπα. Πέτρες με άδειες κοιλότητες στο εσωτερικό για να μπαίνουν φυτά. Συνάντησα τον Χαραλαμπάκη στο ραντεβού που είχα δώσει με τον άγνωστο κύριο. Δεν ήταν ο ίδιος βέβαια αλλά κάποιος που του έμοιαζε τόσο και που, έκτοτε, τον λέω έτσι. Με ανέβασε πάνω, μου έδειξε το σπίτι. Συμπαθητικό, ήσυχο αλλά παλιό και με μια ωραία πίσω αυλή, γεμάτη μουριές και μεγάλα δέντρα που έδιναν παχιά σκιά κι έγερναν στους ξεφλουδισμένους, από την υγρασία και το χρόνο, τοίχους. Φιλικές σκιές. Λίγο σκοτεινό, εκτός κι αν ήταν η ώρα που το επισκεπτόμουν τέτοια που δεν αναδείκνυε το φυσικό φως. Έχω την εντύπωση πως πήγα αργά το απόγευμα. Ήρθε και μια γυναίκα μετά, κάπως ταλαιπωρημένη, μάλλον γυναίκα του. Με πληροφόρησε πως το ενοίκιο θα ήταν 95 ευρώ, αν τελικά το έπαιρνα το σπίτι. Μου φάνηκε αστείο το ποσό κι εκείνη, σα να το κατάλαβε αμέσως, εξήγησε πως δεν είχαν σημασία γι' αυτήν τα χρήματα: το ποσό θα ήταν συμβολικό γιατί σημασία είχε να κατοικούσε το σπίτι της μητέρας της που είχε πεθάνει από καιρό, ένα άτομο άξιο της εμπιστοσύνης τους. Σκέφτηκα από μέσα μου: και γιατί όχι στρογγυλεμένο 100 αλλά 95; - αλλά δεν το έψαξα κιόλας περισσότερο. Βαριόμουν τις δεύτερες σκέψεις εκείνη την ώρα. Είχε πλακάκια κάτω στην κουζίνα, κάτι μπεζ-καφέ, παλιομοδίτικα. Έπιπλα παλιά, σε σκούρο καφέ χρώμα, κομοδίνα, ντουλάπες με καθρέφτη. Με κέρασαν ελληνικό καφέ και λουκούμι κίτρινο. Είπα ότι θα το σκεφτώ και ότι θα τους ειδοποιήσω λίγες μέρες μετά. Ο ας τον πούμε Χαραλαμπάκης πήγε  να με ξεπροβοδίσει. Περάσαμε από ένα μαγαζί με τουριστικά είδη. Ήταν μια γειτονιά σαν από εκείνες του Πειραιά το 60, λες και είχε σταματήσει ο χρόνος. Μπήκα να πάρω κάτι και θυμάμαι που το έβαλα μετά στη μαύρη μακριά κρεμαστή τσάντα μου με τις μαργαρίτες από μικρά κουμπιά που μου έχει χαρίσει η Δέσποινα, αυτή που μοιάζει με ταγάρι. Συνεχίσαμε με το αυτοκίνητο μέχρι να με πετάξει πιο κάτω, στον κεντρικό δρόμο. Μου εξήγησε πώς είχε η κατάσταση. Από δω και πέρα, είπε, θα συνεννοούμασταν εμείς για τα πρακτικά.

11 σχόλια:

  1. Τελικά το νοίκιασες;
    Ε;
    Αν έχει και αυλή.. τι καλά..
    Καλημέρα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. χαχα μας γέμισες απορίες.. :):)
    (τι απέγινε το προηγούμενο;) :):)
    την καλημέρα μου :):)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Όποια κι αν ήταν η κατάσταση τελικά, βρίσκω πολύ όμορφες αυτές τις εικόνες, μου ήρθαν στο νου διάφορα.. Kάποτε θα επιστρέψω στα "πάτρια εδάφη". Καλημέρα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ηφαιστίωνα,
    Αφήνουν τέτοιες ευκαιρίες;


    koulpa,
    το πήρε ο Αγγελάκας.


    MAXIMUS,
    με το καλό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Παλιά μου γειτονιά...

    Ασκληπιού και Τσιμισκή ως το '87 έζησα.

    Έχει ακόμη κάτι οικείο κι ανθρώπινο ο τόπος εκεί

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Kαλημερα //ολα θα πανε καλα//,
    Προβλεπω οτι το φαντασμα της μητερας θα σε επισκεπτεται που και που για κανενα τσαγακι.Η και για γλυκακι.
    Ευχομαι να εισαι καλα.Εχομε πολυ καιρο να τα πουμε.
    Εδω καλοκαιρι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Christophorus,
    Και,αν θυμάμαι καλά,είχες και μια σχετική ανάρτηση στο παρελθόν...

    prasino liker,
    Καλοδεχούμενο ας είναι.
    Μαθαίνω νέα σας,από τον καιρό.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Σωστά θυμάσαι, χαίρομαι!
    :) ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Είναι απίστευτο, τι οάσεις - κρυμμένες - υπάρχουν στο κέντρο τής Αθήνας.

    Η περιοχή που περιγράφεις είναι όμορφη, και αν αντέχεις την ανηφόρα...

    Πάρ' το και αν δεν το θες μετά, στο υπενοικιάζω για ... 105 Ευρώ!
    :-)

    Idom

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ως συνήθως, εκπληκτική η φωτογραφία!
    Πού την ξετρύπωσες;

    Idom

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Idom,
    ψάχνοντας...Σου έχω πει πως θα ήθελα να είμαι φωτογράφος στο National Geographic;

    ΑπάντησηΔιαγραφή