Μια μέρα θα έρθει να με πάρει η γιαγιά. Μια μέρα γαλάζια ή γκρίζα. Ξοπίσω της θα στέκουν οι γυναίκες της αμιλησιάς του Ελύτη που κρατούν στα χέρια τους το κουτί με τα διαμαντικά του ωκεανού. Κάποια άλλα πρόσωπα. Ακόμα πιο πίσω, μια σκιά θα μισοφαίνεται - θα είναι ο Όσκαρ Σίντλερ, και θα κρατάει λάδι για τις χαίνουσες πληγές του παιδικού μου σώματος. Θα μου χαμογελάσει με καλωσύνη και ενσυναίσθηση. Θα τον πω πατέρα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου