πλάνο

Ο κύριος Θ. μου είπε ότι αυτή η περιοχή δεν άλλαξε και πολύ από τότε και δεν είχε άδικο. Και στο πουθενά, σ' αυτήν την άκρη της πόλης, δώρο το γωνιακό εστιατόριο με τα απαλά γκρίζα παραθυρόφυλλα και πόρτες, το ψηλοτάβανο κτήριο, οι λευκές κουρτίνες μέχρι τη μέση που δεν άφηναν να φανούν πολλά, το μακρινό ρεμπέτικο, οι άνθρωποι που μόλις είχαν βγει από κει, χαρούμενοι και μάλλον χορτασμένοι, ανανεώνοντας το ραντεβού τους, τα νερά στο δρόμο και τα βαρέλια με το κρασί έφτιαχναν ένα σκηνικό του '50, πολύ ιδιαίτερο και αγαπημένο, με μια αδιόρατη νοσταλγία για μια εποχή που δεν ξέρω αλλά που, με κάποιον τρόπο, την έχω ζήσει.