Σήμερα στο τραπέζι, θα μου λέγατε με ύφος συνενοχής " έλα, κορούλα μου, να κάτσουμε στο μπαλκόνι να κάνω ένα τσιγαράκι!..."επειδή η κ. Στέλλα δεν ήθελε τα τσιγάρα μέσα στο σπίτι. Και θα μου λέγατε να ψάξω αμέσως μετά αν έχει μείνει κανένα γλυκό στο ψυγείο κι αν είμαι εγώ καλά στη ζωή μου. Με αυτή τη σειρά. Στη θέση σας την ώρα του φαγητού καθόταν μια άγνωστη κυρία. Λείπατε από το χώρο, από το σπίτι, από τις ζωές μας. Σας αναζητούσαμε βουβά, ο καθένας με τη δική του, προσωπική ανάμνηση. Σαν ψέμα μού μοιάζει. Ο Γιαννάκης κοντεύει να φτάσει τον Κώστα και η Φωτεινούλα είναι αστέρι. Ο Αντρέας χαλάει τον κόσμο κι όλα παίρνουν το δρόμο τους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου