Η Λαοδίκεια της Φρυγίας. Η Λαοδίκεια του Πόντου. Κι από κοντά ο Μαίανδρος. Ιστορικά στοιχεία για κάτι που όμως σε αναστατώνει. Και μετά η γέφυρα, η ερώτηση στον οδηγό αν πάμε καλά. Καθώς εναλλάσσονται γρήγορα οι εικόνες, μέχρι πριν λίγο άγνωστες, ψάχνεις με όλα τα μάτια να σου πει κάτι μια πινακίδα, μια ταμπέλα, η συνομιλία δύο ανθρώπων που έρχεται τυχαία στ' αυτιά σου καθώς περνάς από μια διασταύρωση. Είναι εδώ αλλά κάπου εδώ, δεν ξέρεις πού ακριβώς. Εδώ κοντά πάντως. Να, εδώ αν στρίψεις και μετά ακολουθήσεις αυτό το ανήλιαγο σοκάκι, σε αυτό το πέρασμα πιο κάτω που σου φέρνει μια μυρωδιά από κρεμμύδια, εκεί που δεν το βάζει το μυαλό σου, εκεί βρίσκεται. Δρόμοι παλιοί και δρόμοι μικροί, σπίτια χαμηλά και κάπως στριμωγμένα. Εδώ τρώνε μαζί την Κυριακή κι έπειτα χωρίζονται για μια εβδομάδα για να ξανασμίξουν πάλι την άλλη Κυριακή και τα γνωστά "πείτε μου αν θα έρθετε να ετοιμάσω κάτι"...Πάρτε με και μένα, νοερά, μιαν άλλη Κυριακή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου