Επισκέφθηκα διστακτικά, αλλά με λαχτάρα, το καλοκαίρι των 9 μου χρόνων. Αν είχε διασωθεί σε κείμενο, θα ταίριαζε σε αυτήν  την επίσκεψη το επίρρημα "ακροθιγώς". Όλα ήταν εκεί. Ακόμη και οι παιδικοί μου φίλοι, τα τζιτζίκια, ενώ έχει έρθει η εποχή τους να σωπάσουν, σα να έκαναν μια εξαίρεση, χαιρέτησαν θερμά και έπιασαν τις ερωτήσεις. Τελικά ένας ξενιτεμός μπορεί να μοιάζει και με αυταπάτη.