(Μathieu Mondoux - Gallerie)
Ίσως η αλήθεια να είναι ότι έχουμε ήδη πεθάνει, πολλά χρόνια πριν, εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή της απάτης ή της αυταπάτης, της πτώσης ή της έκπτωσης. Έκτοτε καμία ανάκαμψη δε θα μπορούσε να θεωρηθεί σημάδι αξιοπρεπούς συνέχειας, με την ίδια έννοια που η ολοφάνερη ύπαρξη λευκού σημαδιού σε μια μεγάλη λύση δέρματος αποδεικνύει την τομή ανάμεσα στο πριν και στο μετά. Και μόνο η ύπαρξή του, αναιρεί την απρόσκοπτη - εδώ ανέφελη - πορεία.
Δυσκολο να βρει κανεις την αληθεια.
ΑπάντησηΔιαγραφήΟλα σχεδον στο περιπου....
Παρ'ολα αυτα, ειμαστε ακομη καπου εδω:)
Εξαιρετικό!
ΑπάντησηΔιαγραφήχμμ σαν σημάδι της "τομής" του χρόνου! Καλησπέρα!
ΑπάντησηΔιαγραφή@Caesar:
ΑπάντησηΔιαγραφή"Κι όμως είμ'ακόμα εδώ...",όπως λέει και το τραγούδι.
Ευτυχώς,Caesar!
@Τσαλαπετεινός:
Τι ευχάριστη έκπληξη,Τσαλαπετεινέ!Σ'ευχαριστώ.
@Hfaistiwnas:
Καλή σου μέρα,με αγάπη!
Μου αρέσουν τα λευκά σημάδια που αφήνουν οι ουλές. Μου αρέσουν οι ιστορίες που διηγούνται, ακόμα και αν δεν είνα ευχάριστες.Πάντα μου άρεσαν οι ιστορίες.
ΑπάντησηΔιαγραφήΈχω ένα μικρό tatoo που σημαίνει ακριβώς αυτό. Κάθε τέλος είναι μια αρχή. Κάθε τί που συμβαίνει ξαφνικά και μας αλλάζει τη ζωή, συμβαίνει γιατί ήρθε η ώρα του, η κατάλληλη στιγμή. Άλλωστε, όπως λέει και μια φίλη μου-δεν την ξέρεις-, "όλα θα πάνε καλά...
Έλειπα καιρό και έκανα ένα briefing πριν λίγο... Τέλειο το Jardin d'hiver!!!.
ΑπάντησηΔιαγραφήHermine:
ΑπάντησηΔιαγραφήΑρέσει και σε μένα πολύ η φωνή της Stacey Kent,ιδιαίτερα σε αυτό το τραγούδι.
Χάρηκα που πέρασες και σε ευχαριστώ!Πού το έχεις το tatoo;