Να μην ξεχάσω... Ετοιμάζαμε τις βαλίτσες γι' Αμερική κι είχε έρθει η ώρα των αποχαιρετισμών και των διαδικαστικών - "αστεναχώρητα" όμως, όπως μου είπε και ο βενζινάς της μικρής πόλης. Κι έπειτα συνωστίζονταν τα παιδιά κι όσα δεν τα κατάφερναν πήγαιναν προς τα πίσω, στο δάσος, και μετά περπατούσαν και χάνονταν στο βάθος σα να τα ξέβραζε ο χρόνος - σα να περπατούσαν ανάποδα τον κυλιόμενο διάδρομο στο Montparnasse και δεν επέστρεφαν μάλλον ποτέ. Εγώ πάντως γύρισα κι ήμουν χαρούμενη με αυτό, σημάδι κρυμμένων άσσων και μισάνοιχτων χαρτιών. Το φυλλαράκι που έγινε δέντρο εν κινήσει. Ευτυχώς.
Δεν κατάλαβα το νόημα..
ΑπάντησηΔιαγραφήKαλό βράδυ!
πήρα το μήνυμά σου ετεροχρονισμένα λόγω διαφοράς ώρας.
ΑπάντησηΔιαγραφήΉθελα από καιρό να σου πω ότι είσαι το πιο καλό παιδί που γνώρισα από εδώ μέσα.
Πολλούς χαιρετισμούς!Να'σαι καλά!
:):) Να σαι καλά και εσύ!!! Φιλιάαα!!!
ΑπάντησηΔιαγραφήΟύτε εγώ κατάλαβα!
ΑπάντησηΔιαγραφήΔηλαδή πήγες την Αμερική;
Ή ήταν όνειρο;
Καταπληκτικό το χιονόλευκο τού περιστεριού!
Idom
Idom:
ΑπάντησηΔιαγραφήΘα σου γράψω...
Είδες πόσο όμορφο το περιστέρι;!
...τελικά...όλα καλά θα πάνε...
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλημέρα!
Μίμης.
Μίμης:
ΑπάντησηΔιαγραφήΚαλημέρα Μίμημο.
:)))
Λες;!
Σε αυτό ελπίζουμε όλοι.
Καθόταν έξω στα χωράφια και σχεδίαζε πάνω στο χώμα πουλιά.
ΑπάντησηΔιαγραφήΜα τα πουλιά ζητούσαν τον ουρανό. Τότε σχεδίασε γύρω τους την αιώνια θλίψη.
Και τα πουλιά πέταξαν.
Τάσος Λειβαδίτης, Δημιουργία
..."Μίμημο" χμμμ...μου δίνει το κουράγιο για μια συμβουλή.
ΑπάντησηΔιαγραφήΤα όνειρα πάντα σε χρόνο ενεστώτα...
Καλή ευδομάδα
Μίμης
ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ:
ΑπάντησηΔιαγραφήΕυχαριστώ για το απόσπασμα! - δεν το γνώριζα.
Μίμης:
Η καλύτερη ευχή...
:)