22/9/14

"...έτσι σ' έχω κοιτάξει που μου αρκεί, να 'χει ο χρόνος όλος αθωωθεί..."

Τέλος παιδικής ηλικίας - περισσότερο αρχή εφηβικής. Ο μικρός τρέχει με το ποδήλατο - πίσω ακολουθώ εγώ με το αυτοκίνητο. Στο τέλος του δρόμου, στη στροφή, θα στρίψει αριστερά ή δεξιά και περιμένω να δω το σώμα του να ελίσσεται κάπως, προς μια κατεύθυνση. Δεν έχω παρατηρήσει αν κρατάει κάτι μέχρι που τον βλέπω να σηκώνει αριστερά το χέρι του, εν είδει φλας, ώστε να ειδοποιήσει τον πίσω προς τα πού πηγαίνει. Στο χέρι κρατά ένα τριαντάφυλλο με μακρύ κοτσάνι, τυλιγμένο σε αλουμινόχαρτο. Καθώς υψώνει το χέρι του βλέπω μαζί και την "προέκταση" - τριαντάφυλλο να κοιτάζει προς τον ουρανό και μετά το παιδί να στρίβει με ένα αμυδρό χαμόγελο στο πρόσωπό του, όσο μπόρεσα να το δω. Δώρο του απογεύματος σα σκηνή από ιταλικό σινεμά.

2 σχόλια: