19/3/14

ημέρες ποίησης

 
 
 
 
Πόσο πολὺ σε αγάπησα εγώ μονάχα το ξέρω

 Εγώ που κάποτε σ' άγγιξα με τα μάτια της πούλιας

 Και με τη χαίτη του φεγγαριού σ' αγκάλιασα
 
και χορέψαμε μες στους καλοκαιριάτικους κάμπους...

πάνω στη θερισμένη καλαμιά και φάγαμε μαζί το κομένο τριφύλλι

 Μαύρη μεγάλη θάλασσα με τόσα βότσαλα τριγύρω στο λαιμό
 
τόσα χρωματιστά πετράδια στα μαλλιά σου.
 
 
 
Νίκος Γκάτσος, Αμοργός

4 σχόλια:

  1. Να! για κάτι τέτοια - αλλά και πολλά άλλα παρόμοια- παραμένω γοητευμένη από το ιστολόγιό σου! Πολλά χαιρετίσματα σου στέλνω, θα σου γράψω σύντομα (ελπίζω). Καλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @Hfaistiwnas:

    Γεια σου,καλό μου αγόρι. Καλησπέρα.



    @ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ:

    Εύχομαι να είσαι πάντα τόσο γενναιόδωρη και με τόση ευγένεια...
    Χαιρετισμούς πολλούς και από μένα!



    @kovo voltes:

    Μπορεί σε αυτό να συμβάλει με τον τρόπο της και η φωτογραφία...

    @

    ΑπάντησηΔιαγραφή