9/6/13

η στιγμή που περνά και δε χάνεται




Από εκείνο το πρωϊνό της Κυριακής θα πέρασαν κάπου είκοσι χρόνια αλλά είναι σαν τώρα που το θυμάται. Εκείνες τις μέρες είχε διαύγεια, περίπου σαν τις μέρες αυτές και σίγουρα κάποιοι πρόγονοι των σημερινών πουλιών τραγουδούσαν στα δέντρα. Περίεργα πράγματα πάνε και εντυπώνονται στη μνήμη κι εκείνο που είχε ξεκάθαρα τώρα κρατήσει ήταν ένα ένα μακρύ πράσινο λάστιχο ποτίσματος που κρεμόταν από τον τελευταίο όροφο μέχρι το ισόγειο. Ο απέναντι χώρος, εκεί που είχε κάποτε κρυφτεί για κάποιες ώρες, τώρα έμοιαζε πολύ μικρότερος κι ένας παππούς στεκόταν στο πλατύσκαλο απορημένος με ό,τι έβλεπε. Διέτρεξε πρώτα με τα μάτια κι έπειτα με τα πόδια το χώρο περιμένοντας να φανούν τα παιδιά. Κι έπειτα όλοι μαζί ανέβηκαν επάνω. Ώστε αυτό ήταν λοιπόν το αντίπαλο δέος; Οι κορνίζες,τα αποτυπώματα, τα χνάρια, οι μακρινές φωνές. Η αδύνατη γυναίκα με τα άσπρα μαλλιά μπροστά στο τζάμι. Η λιγοστή θέα, από την άλλη τώρα πλευρά. Το παιδί μεσολαβητής και το άλλο παιδί, με το όμορφο tattoo στο στήθος. Ενήλικοι πια αλλά σαν έφηβοι ακόμη, με υπέροχα άκρα και όρθιες ψυχές. Δύσκολη η δοκιμασία. Αλλά χαίρεται που είχε την ευκαιρία και την τύχη της πρόκλησης. Χαίρεται για την απάντηση που δόθηκε. Η στιγμή που ένας κύκλος ολοκληρώνεται.
 Το τηλεφώνημα διέκοψε τα γλυκά χάδια. Διορθώσεις στο κείμενο, συζήτηση. Μια πρόταση για το μέλλον. Μια σκέψη και...γιατί όχι; - μια ελπίδα, λέει, πως ίσως κάτι καλό βγει με αυτή την κίνηση. Η γλώσσα ρέει. Κάποια αστεία. Έτσι είναι καλύτερα. Δε χρειάζεται να φανεί κανένας τύπος των ήλων, ένθεν και ένθεν. Προσοχή στις αόρατες παγίδες, δεν είναι στιγμή για λόγια που μετά θα είναι δύσκολο να γυρίσουν. Πεινάει. Πεινάω κι εγώ.

7 σχόλια:

  1. Αναμνήσεων το ανάγνωσμα;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Ηφαιστίωνα.


    Πρόσχωμεν.
    :)

    Οι αναμνήσεις ενίοτε γίνονται βόλια,που λέει και το άσμα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Τιποτα δεν χάνεται από το παρελθόν; ή επιλεκτικές στιγμές ταξιδεύουν μαζι μας, για όσο διαρκει το "ταξιδι"...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Εγώ θα μείνω πάντα με μια απορία..

    κλείνουν ποτέ οι κύκλοι; ολοκληρώνονται;.. και γιατί να είναι κύκλοι και όχι τετράγωνα;

    πολλά ρωτάω, ξέρω.

    Εγώ δεν το θέλω το παρελθόν, αλλά αυτό σαν το στοιχειό, εκεί επιμένει...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Εκείνη:

    Επιστημονικά και προσωπικά τεκμηριωμένο....πρόκειται για κύκλο - ή κύκλους.Τελεία.
    :)

    Όσο για το παρελθόν,όπως έλεγε και ένας ηθοποιός σε ταινία:"μπορεί εμείς να έχουμε τελειώσει μαζί του,όμως αυτό δεν τελείωσε με μας."

    Το ξανασκέφτεσαι,πάντως,αναλογιζόμενος διάφορα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή