19/3/13

αγαπημένο μου ημερολόγιο...


Μεγαλώνοντας - δε θα πω γερνώντας - εκπλήσσεσαι ΚΑΙ ευχάριστα. Δεν περίμενα ποτέ - ακριβέστερα: μέχρι τώρα - ότι θα άκουγα, αχόρταγα, το κουβεντολόι των πουλιών με το πρώτο γαλαζωπό φως το χάραμα. Λίγες τέτοιες αλλαγές ακόμη και αναρωτιέσαι μήπως είσαι μεταλλαγμένος, πώς συνέβη και άλλαξε άρδην αυτή η γνώση . Αλλά αυτό που νόμιζες για σίγουρο μέσα στο χρόνο - αντίληψη, αίσθηση, προτίμηση, ενδιαφέρον - αδιαφορεί για το τι πίστευες μέχρι χθες. Όταν σου συμβεί αυτή η αλλαγή, τότε σου φαίνεται κάπως παράξενο το προηγούμενο διάστημα κι ας μετρούσε για τριάντα, και πλέον, χρόνια.

4 σχόλια:

  1. Σαν να ξεκινάς ξανά..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Όμορφο και αισιόδοξο :-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Σαν να ξυπνάνε τα κύτταρα μας. Εκεί είναι όλα κρυμμένα, απλά περιμένουν την κατάλληλη στιγμή να αντιδράσουν...;)
    *έμορφο κείμενο

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Hfaistiwnas:

    Πολύ σωστά.
    :)



    Margo:

    Πολύ αισιόδοξο,ναι!Ελπίζω να είσαι καλά,καλή μου Margo!


    @kovo voltes:

    Σ'ευχαριστώ.Να είσαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή