2/3/12

περάσαμε και στα ρωσικά...

Περπάτησα αρκετά μέσ' από φαρδιούς χωματόδρομους (ήταν σαν καλοκαίρι και σηκωνόταν σύννεφο η σκόνη) και ήρθα στο σπίτι σου που κατά κάποιον τρόπο έμοιαζε με αυτό του Μάνου. Μια σκάλα με μισοφαγωμένα από το χρόνο σκαλοπάτια κι ένα σπίτι σα να στεκόταν στον αέρα - σαν από κείνα, τα λυόμενα. Σου εξέθεσα το όλο πρόβλημα αλλά ήσουν συγκεντρωμένη αλλού. Ήσουν μακιγιαρισμένη σαν κλόουν και ντυμένη πολύ φτηνά. Το αντιμετώπισες με ωμότητα, με επιδεικτική αδιαφορία. Δικαιολογίες του κώλου. Μετά ήρθε κάποιος και σηκώθηκες να πας κάπου μέσα. Μου έκανες νόημα να σε περιμένω. Σηκώθηκα να φύγω. Είχες πάει στην τουαλέτα, εν τω μεταξύ πέρασε και ο Α., στον οποίο επεσήμανα ότι είσαι στην τουαλέτα με κάποιον άλλον - όχι με τον σύντροφό σου, που κοιμόταν ανυποψίαστος στην κρεββατοκάμαρα. Ο Α.πέρασε για φαγητό, είδε πως δεν υπήρχε κάτι έτοιμο στην κουζίνα και αφού άρπαξε άτσαλα ένα κομμάτι ανανά την έκανε λέγοντάς μου ότι βγαίνει με τη φιλενάδα του και ότι πήγαινε να περάσει καλά, κλείνοντάς μου το μάτι για να καταλάβω. Μου είπε να δώσω χαιρετισμούς σε σένα και να σου μεταφέρω την ευχή να περάσεις κι εσύ καλά. Έφυγα γρήγορα από το σπίτι, θυμωμένη και αηδιασμένη. Στο δρόμο εμφανίστηκε η κόρη μου, μισό ανθρωπάκι-μισή γατούλα, και περπατούσαμε μαζί σαν χαμένες μέχρι που συναντήσαμε στο δρόμο ένα ζευγάρι Ρώσων εργατών που επέστρεφαν στο σπίτι τους μετά από μια κοπιαστική μέρα. Είχαμε διακτινιστεί στη μακρινή Ρωσία. Μας δέχτηκαν στο σπιτικό τους, μια καλύβα με τα απαραίτητα που έβλεπε στη θάλασσα - σχεδόν την ακουμπούσε. Ήταν σαν χωριουδάκι παραθαλάσσιο όπως αυτά της  Ελλάδας του 50. Οι Ρώσοι είχαν τρία παιδιά, δύο αγόρια και ένα μικρό κοριτσάκι. Ξεκίνησα να τους λέω ό,τι ρωσικά ήξερα και θυμόμουν και στο τέλος καταφέραμε να συνεννοηθούμε χάρη περισσότερο στη γενναιοδωρία τους και στην προθυμία τους να βοηθήσουν παρά στις δικές μου γνώσεις. Κατά καιρούς, καθώς μου έρχονταν σιγά-σιγά όλο και περισσότερες λέξεις στο μυαλό, τους τις έλεγα κι εκείνοι χαμογελούσαν και έδειχναν να καταλαβαίνουν αμέσως ή να κάνουν προσπάθεια να καταλάβουν τι ήθελα ακριβώς να πω - ειδικά τα παιδιά. Είχα πρόβλημα με τον μέλλοντα ενώ στην πραγματικότητα είναι εύκολος ο σχηματισμός του στα ρωσικά.
Κατά το βράδυ τηλεφώνησα στην Ελλάδα για να με πληροφορήσει η Χ. πως ο Δ. ήταν πολύ άσχημα - κάποιο πρόβλημα στη σπονδυλική στήλη τον είχε κάνει να χάσει μέσα σε 2 μέρες 12 κιλά, έτσι ακριβώς μου είπε. Μάλλον είχα επηρεαστεί από το πρόβλημα της Κ. που έμαθα πρόσφατα. Μου τον έδωσε να μου μιλήσει ο ίδιος στο τηλέφωνο. Ήταν κουρασμένος και μου είπε ότι μάλλον δεν τη βγάζει αλλά δεν είχε κανένα παράπονο η φωνή του ούτε κάποιο ανομολόγητο αίτημα, όπως ήταν αναμενόμενο, να επιστρέψω γρήγορα. Σα να καταλάβαίνε ότι δεν είχα πάει εκεί για διακοπές αλλά για σοβαρό λόγο. Τον ρώτησα μήπως να γυρνούσα πίσω με το πρώτο αεροπλάνο - όχι, είπε, ας δείξουμε ψυχραιμία, ας περιμένουμε. Με παραξένεψε η στάση του. Πρώτη φορά αντιδρούσε έτσι λογικά.Ή παραιτημένα. Με ρώτησε αν περνούσα καλά εκεί, του περιέγραψα την κατάσταση - ωραία,είπε. Δε χρειάζεσαι και κάτι περισσότερο. Πράγματι,το μικρό παλιό σπίτι και οι άνθρωποι εξέπεμπαν μια ανακουφιστική οικειότητα και ζεστασιά. Από την επόμενη μέρα οι Ρώσοι εργάτες θα μου έβρισκαν δουλειά κι αυτό θα ήταν μια πηγή εσόδων για να αντιμετωπίσω το πρόβλημα υγείας που είχε προκύψει με την κόρη μου.Το κοριτσάκι μου.

13 σχόλια:

  1. Όνειρο;

    Κι εγώ μάθαινα ρώσικα άποτε, πριν είκοσι χρόνια!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. @Christophorus

    Ναι.

    Τότε τα μάθαινα κι εγώ...Στον Ελληνοσοβιετικό;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ενημέρωση:σήμερα γιορτάζουν οι Θοδωρήδες,επομένως χρόνια πολλά στο Τοντορίντο(εκτός από το κοπή τη πίττα).

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. ρωσικα..καλά..αυτα τα μαθαιναμε κάποτε τωρα γερμανικά ...

    να σαι καλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @Παναγιώτης Αγγελόπουλος:

    Δεν τα έμαθα για πολιτικούς λόγους αλλά από λογοτεχνικό ενδιαφέρον.Να διαβάσω,ήθελα,από το πρωτότυπο τα μεγάλα έργα.
    Κι εσύ να σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Δεν είναι & πολύ γνωστή η ρώσικη λογοτεχνία σήμερα, ή τουλάχιστον δεν έτυχε να προσέξω κάτι

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. με γοητευουν εμενα οι ρωσσοι σα λαος και πολιτισμος
    ειναι ενας απο τους επομενους προορισμους

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. 90 έως 94 πήαινα στον Ελληνοσοβιετικό, μετέπειτα Ινστιτούτο Πούσκιν!

    Εσύ πότε;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Caesar:

    Ντοστογιέ(β)φσκι;;;Αχμάτοβα;;;



    άσωτος γιος:

    Να πας,αδελφέ μου,να πας!(Αγία Πετρούπολη κυρίως)



    Christophorus:

    εγώ 90-93 στο Ινστιτούτο γλωσσών νοτιοανατολικής Ευρώπης,σε μια κάθετη της Μασσαλίας.Διευθυντής ήταν ο κύριος Τίτος Γιοχάλας - δε γνωρίζω για σήμερα.Μετά έκανα άλλα 3 χρόνια ιδιαίτερα μαθήματα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Ναι σίγουρα, ιερά τέρατα! αλλά εννοούσα σύγχρονους, σημερινούς, καινούργιους...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Είχα κι εγώ το όνειρο να διαβάσω Ντοστογιέφσκι από το πρωτότυπο. Αλλά παρέμεινε όνειρο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. @Caesar

    Κατάλαβα.Από σύγχρονους δε γνωρίζω κανέναν αλλά σίγουρα,όλο και κάποιος θα υπάρχει.



    @Christophorus:

    Δεν είσαι ο μόνος με απραγματοποίητο όνειρο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή