30/6/11

σημειώσεις




Να μην ξεχάσω... Ετοιμάζαμε τις βαλίτσες γι' Αμερική κι είχε έρθει η ώρα των αποχαιρετισμών και των διαδικαστικών - "αστεναχώρητα" όμως, όπως μου είπε και ο βενζινάς της μικρής πόλης. Κι έπειτα συνωστίζονταν τα παιδιά κι όσα δεν τα κατάφερναν πήγαιναν προς τα πίσω, στο δάσος, και μετά περπατούσαν και χάνονταν στο βάθος σα να τα ξέβραζε ο χρόνος - σα να περπατούσαν ανάποδα τον κυλιόμενο διάδρομο στο Montparnasse και δεν επέστρεφαν μάλλον ποτέ. Εγώ πάντως γύρισα κι ήμουν χαρούμενη με αυτό, σημάδι κρυμμένων άσσων και μισάνοιχτων χαρτιών. Το φυλλαράκι που έγινε δέντρο εν κινήσει. Ευτυχώς.

10 σχόλια:

  1. Δεν κατάλαβα το νόημα..

    Kαλό βράδυ!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. πήρα το μήνυμά σου ετεροχρονισμένα λόγω διαφοράς ώρας.
    Ήθελα από καιρό να σου πω ότι είσαι το πιο καλό παιδί που γνώρισα από εδώ μέσα.
    Πολλούς χαιρετισμούς!Να'σαι καλά!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. :):) Να σαι καλά και εσύ!!! Φιλιάαα!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ούτε εγώ κατάλαβα!

    Δηλαδή πήγες την Αμερική;
    Ή ήταν όνειρο;

    Καταπληκτικό το χιονόλευκο τού περιστεριού!

    Idom

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Idom:

    Θα σου γράψω...
    Είδες πόσο όμορφο το περιστέρι;!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ανώνυμος3/7/11

    ...τελικά...όλα καλά θα πάνε...

    Καλημέρα!


    Μίμης.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Μίμης:

    Καλημέρα Μίμημο.
    :)))
    Λες;!
    Σε αυτό ελπίζουμε όλοι.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Καθόταν έξω στα χωράφια και σχεδίαζε πάνω στο χώμα πουλιά.
    Μα τα πουλιά ζητούσαν τον ουρανό. Τότε σχεδίασε γύρω τους την αιώνια θλίψη.
    Και τα πουλιά πέταξαν.

    Τάσος Λειβαδίτης, Δημιουργία

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ανώνυμος4/7/11

    ..."Μίμημο" χμμμ...μου δίνει το κουράγιο για μια συμβουλή.
    Τα όνειρα πάντα σε χρόνο ενεστώτα...

    Καλή ευδομάδα

    Μίμης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ:

    Ευχαριστώ για το απόσπασμα! - δεν το γνώριζα.


    Μίμης:

    Η καλύτερη ευχή...
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή