15/1/11

 
Περπατούσαμε τη Νικηφόρου Ουρανού και στο μυαλό μας είχε κολλήσει το ρήμα numσ -  με τι πτώση άραγε να συντάσσεται. Προηγουμένως μιλούσαμε εκτενώς για τη σφαγή στο Μπεσλάν, λίγα χρόνια πριν και ,οπωσδήποτε, το θέμα συζήτησης σίγουρα δεν είχε ενδιαφέρον παρά μόνο για μας  και μια που το είχαμε κιόλας ανοίξει το συνεχίσαμε. Θυμάμαι μια κυριούλα που φώναζε πως τα παιδιά που σώθηκαν τής  ζητούσαν συνέχεια νερό -πιτς!,numσ! - η ομηρία στο κλειστό γυμναστήριο με τους 40 βαθμούς και τους ανθρώπους σωρηδόν τα είχε αφυδατώσει. Να πιούν,να πιούν! Αυτά τα παιδιά έγιναν μάρτυρες δηλαδή; - ρωτάω, όχι για να μάθω στ' αλήθεια την απάντηση όσο για να συνεχίσουμε την κουβέντα, ούσα σίγουρη πως θα πεις ναι, με βεβαιότητα. Μαλώνουμε μετά για το ποτό και το ρόλο του στις αυξημένες τρανσαμινάσες, στις τιμές που δείχνουν ότι πηδάς συστηματικά το συκώτι σου γιατί είναι το δικό σου συκώτι και σε τελευταία ανάλυση ό,τι θες το κάνεις αν δεν έχεις πουθενά να δώσεις λογαριασμό. Ο καθένας διαλέγει το θάνατό του, όταν έχει την επιλογή να το κάνει. Μετά τρέχει να σωθεί, αν μένει κάποιος χρόνος, μια διορία. Μιλάμε γενικά.  Με ρωτάει τι γράφω στο blog - πράγματα ακατανόητα και καθόλου ενδιαφέροντα για ένα τρίτο μάτι, απαντώ, με μιαν άγρια αίσθηση ευχαρίστησης που πηγάζει από την ηθελημένη καλλιέργεια της μοναχικότητας. Ιδιωτεύουμε. Περπατάμε δίπλα-δίπλα και με τα χέρια στις τσέπες. Κοιτάζω μπροστά αλλά δεν κοιτάζω. Και τότε λέω σα να απαγγέλω, έτσι ώστε να μην ξέρει αν αυτή είναι δική μου φράση, γεννημένη μόλις, ή παράθεση από κάπου: ... και τώρα έχω έναν αβάσταχτο πόνο και μια πληγωμένη ψυχή. Παραξενεύεται, φαίνεται πως προσπαθεί ν' ανασυντάξει την πρόταση στο μυαλό, επαναλαμβάνοντάς την σιωπηρά σα για να μαντέψει την προέλευσή της, και μετά το μόνο που ακούγεται είναι οι πατημασιές των ξερών φύλλων κάτω από τις σόλες μας.

13 σχόλια:

  1. Ο καθένας υπεύθυνος για τον εαυτό του..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Η φράση ταιριάζει πάντως και σε προσωπικό επίπεδο, αλλά και σε γενικό...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. πραγματα ακατανοητα κατανοητα.ολα αυτα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Hfaistiwnas,
    αξίωμα.

    Caesar,
    Ναι...

    άλις,
    αυτό είναι όλο αλήθεια,ήταν πραγματικότητα θέλω να πω.Δεν είναι όνειρο,σε αντίθεση με το αμέσως παρακάτω.
    Γεια σου,Άλις.Δεν έχω τη δυνατότητα να γράφω στο χώρο σου,εξ'ου και το μακροσκελές μου σχόλιο σε σένα.
    :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. δεν πειραζει.ερχομαι εγω σε σενα κι ειναι το ιδιο.μου αρεσουν πολυ τα τελευταια σου.κι ειναι διαφορετικα.απο πριν,διαφρετικα.σαν κατι να χει αλλαξει

    καληνυχτα,καλημερα

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. άλις,
    ναι,είναι διαφορετικά.Είτε εσωτερικές διεργασίες είτε εξωτερικές αλλαγές.
    Παραφράζοντας όμως Άμλετ και Χειμωνά, εγώ θα έλεγα "τίποτε από μένα να μη φαίνεται".

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Ο καθένας μπορεί να κάνει κακό στον εαυτό του μα συνήθως όταν φτάσει στο χείλος του γκρεμού ζητά βοήθεια.. και τότε;
    Η ψυχή; Και αυτή δε χρειάζεται προστασία και φροντίδα για να μην αρρωστήσει;

    Καλή βδομάδα Γωγώ μου

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Margo,
    όλα θέλουν τον τρόπο τους.
    Γεια σου,καλή μου Margo.Φαντάζομαι πόσο θα φυσάει σήμερα στο νησί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Ελα Γωγούλα μου...............τι κανεις ματια μου;;;;
    Αποψε διαβαζω μια απο τις προηγουμενες αναρτησεις σου για το όνειρο.Σε γλυκοφιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Nana Tsouma,
    Γεια σου,Νανά μου και σε ευχαριστώ πολύ!Διάβασε ό,τι θέλεις,θα σε ακούσω.
    Ναι,είχε τίτλο "χημεία" αυτή η ανάρτηση.
    Θα σου στείλω email.

    Καλό βράδυ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. numσ??
    τι ειναι αυτο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  12. anisixos,
    απαρέμφατο του "πίνω" στα ρωσικά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή